[ وَاصْلُها مِنْ حُبِّ الدُّنْيا وَجَمْعِها وَمُتابَعَةِ النَّفْسِ وَهَواها وَاقامَةِ شَهَواتِها وَحُبِّ الْمَحْمَدَةِ وَمُوافَقَةِ الشَّيْطانِ وَاتِّباعِ خُطُواتِهِ . وَكُلُّ ذلِكَ يَجْتَمِعُ بِحَسَبِ الْغَفْلَةِ عَنِ اللّهِ وَنِسْيانِ مِنَنِهِ ] غفلت از خدا امام عليه السلام در دنبالهء روايت مىفرمايند : ريشهء اين خصال و اوصاف در پنج چيز است : 1 - عشق به دنيا و جمع كردن زر و زيور و مال آن . 2 - پيروى از هواى نفس و خواهش‌هاى غلط . 3 - عشق به برپا داشتن شهوات و لذات . 4 - علاقه به تعريف و تمجيد مردم از خويش . 5 - موافقت با شيطان و قدم بجاى او گذاشتن . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : ريشهء تمام اين صفات رذيله و خصال ذميمه در مرض بسيار خطرناك غفلت است . وقتى انسان خود را در محضر حق نبيند و توجه به تمام امورش نداشته باشد و از زحمات انبيا و اوليا و ائمه عليهم السلام و معارف كتب سماويه و انديشه در عاقبت كار